Vanmorgen ben ik op tijd opgestaan. Heerlijk rustig wakker worden onder de douche en daarna op mijn gemak haren föhnen, opmaken en mijn kleding voor vandaag uitzoeken.

Want dat is voor mij wel een ding. Ik trek ‘s ochtends namelijk datgene aan wat het meest bij m’n stemming past. En die voel ik meteen al zodra ik uit bed kom. Vandaag was mij stemming opperbest. Dus mijn lievelingsblouse met panterprint mocht uit de kast.

Toen ik beneden kwam zag ik dat het nog maar kwart over zeven was. Voor mijn doen is dat zeg maar echt op tijd. Mijn jongens hadden al gegeten en zaten in hun pyama voor de tv. Dochterlief lag nog te slapen maar die is ‘s ochtends altijd supersnel. Vandaag geen gehaast om op tijd op school te komen. Ik zal eerlijk bekennen dat ook wel eens anders is.

Ik was dus beneden en begon aan mijn ochtendritueel van broodtrommels vullen, haren van gel voorzien, tassen inpakken en de jongens aansporen om nu toch echt hun jas en schoenen aan te gaan doen. Mijn eigen spulletjes nog even bij elkaar zoeken en ik was helemaal klaar voor de start. Nog steeds heel erg relaxed, ruim op tijd voor school én m’n afspraak van vanmorgen.

De jongens klommen in de auto en ik vulde ondertussen de achterbak met de rugtassen en mijn eigen spullen. Kat in het bakkie : ). Ik startte de auto, zette ‘m in de eerste versnelling en reed weg.

 

Dit gebeurt me wel vaker

En het eerste wat me opviel is dat er een lampje op het dashboard begon te branden. Dit was het lampje dat aangaf dat de achterklep niet gesloten was. “Ok”, dacht ik. “Dit gebeurt me wel vaker. Dan heb ik ‘m niet helemaal goed dichtgedaan.

Niets aan de hand. Straks bij school druk ik ‘m wel even goed dicht”. Probleem opgelost. Maar toen ik verder reed was het net alsof de ramen openstonden. Hmm, nou ja dit zal wel verbeelding zijn. Mijn jongste zoon zei: Lekker koud! en de oudste jongen vertelde me: “Mem (fries voor mama), de achterklep staat open”. Ik antwoordde nog: “Ja dat lampje brand wel vaker. Ik doe ‘m zo bij school wel even goed dicht”. “Nee mem, de achterklep staat OPEN”.

En toen zag ik het. De strepen die normaal in mijn achteruitkijkspiegel staan waren er niet. Inmiddels was het best fris in de auto én het geluid van buiten de auto was duidelijk aanwezig.

En wat ik wel had gezien maar waar ik niets mee had gedaan, waren de mensen die ik voorbij was gereden. Ze wezen en gebaarden naar ons (wat doen die mensen toch raar….). Ze wilden me duidelijk iets vertellen. Maar ik wilde dit niet horen. Ik wilde dit niet zien. En de situatie van vanmorgen was typisch zo’n geval van:

 

H O E  D U I D E L I J K  W I L  J E  H E T  H E B B E N ?

 

Alle signalen wezen erop dat de achterklep van mijn auto openstond. Maar ik bleef mezelf en mijn jongens maar overtuigen dat het niet zo was. Gelukkig was het vanmorgen maar de achterklep van mijn auto. Maar in het verleden heb ik dit negeren van signalen meer dan eens bij mezelf gedaan.

Mijn gevoel vertelde me dan iets. Maar daar wilde ik niet naar luisteren. Want, wat mijn gevoel mij vertelde paste niet in mijn schema, mijn ‘perfecte plaatje’ of welk ander excuus ik maar met mijn hoofd kon verzinnen. Dus dan duwde ik dat gevoel weg. Maar iedere keer kwam het weer terug.

Sterker, in een andere vorm of in een ontzettende irritatie.

Mijn lijf probeerde mij duidelijk iets te vertellen. Het gevolg van dit negeren?. Ik twijfelde constant over van alles. Ik ging vertrouwen op de mening van een ander. In plaats van op mezelf. Ik had geen energie. Ik was te zwaar. En zo kan ik nog wel even doorgaan.

Gelukkig heb ik ontdekt hoe ik beter naar mijn gevoel en lijf kan luisteren. En vooral hoe ik weer voor mezelf ben gaan staan. Ik heb mijn mindset veranderd en daarmee ben ik begonnen het leven te creëren zoals ik dit het liefste wil.

En hoewel mijn gevoel mij vanmorgen ergens wel vertelde dat de achterklep van mijn auto niet dichtzat. Beef ik de signalen negeren. Mijn excuus van vanmorgen was: “dan moet ik helemaal uitstappen en de klep dichtdoen”. En tja, dat was natuurlijk wel erg veel moeite. Liever deed ik dit nadat ik alle tassen op de route naar school van straat moest plukken…….

En nu ik dit opschrijf beloof ik mezelf: “vanaf vandaag écht geen excuses meer!”

Fijne dag!

Mirjam

 

Ben jij klaar voor een andere mindset?

Ben jij ook klaar om je mindset te veranderen. Te gaan luisteren naar jezelf in plaats van naar je smoezen en excuses? Ik kan je hiermee op weg helpen. In een persoonlijk 1-op-1 gesprek geef ik je praktisch advies over hoe jij dit aan kunt pakken. En wie weet zeg jij binnenkort ook wel: “vanaf vandaag écht geen excuses meer!”